Ο Τάσος έφυγε βίαια, με τρόπο επώδυνο και βασανιστικό, που δεν πρέπει σε κανέναν. Κι αυτό έκανε τη φυγή του πιο δραματική.
Πολλοί μίλησαν για τον Τάσο και σίγουρα κάποιοι θα δάκρυσαν. Ο Τάσος, που απ' όταν έχουμε μνήμες, έσερνε το ετοιμόρροπο καρότσι στην παραλία της Νεάπολης μεταφέροντας πότε χρήσιμα και πότε άχρηστα για όλους μας αντικείμενα. Την ημέρα τα πρώτα, αργά το βράδυ τα δεύτερα, με μόνη παρέα κάτι γάτες. Ψηλόλιγνος, καμπουριαστός, ξερακιανός, με πρόσωπο πολύ μαυρισμένο και ρυτιδιασμένο, λίγα γκρίζα μαλλιά και λιγοστά, φθαρμένα ρούχα. Γραφική φιγούρα των Βατίκων.
Ο Τάσος έφυγε και το διαδίκτυο γέμισε λύπη. Θα λείψει , είναι βέβαιο. Θα λείψει η εικόνα του από την παραλία, θα λείψει μια λεπτομέρεια από το κάδρο της Νεάπολης στο μυαλό όλων.
Κι αν μ' ενοχλεί κάτι, δεν είναι που φεύγει ένας άνθρωπος, που πάντα προσπερνούσαμε. Είναι που φεύγει κι εμείς ασχολούμαστε ακόμη με το κάδρο ΜΑΣ. Ένας άνθρωπος χάνει τη ζωή του και την ίδια στιγμή τριγυρνάμε το θέμα της απώλειάς του γύρω από τους εαυτούς μας. Πάλι εμείς το κέντρο! Μα πόσο βάναυσα θα πληγεί η αισθητική μας που δε θα τριγυρνά πια ανάμεσά μας ένας Τάσος-ζογκλέρ, ή ένας Τάσος-μασκότ στις καλοκαιρινές βόλτες μας στη Νεάπολη...
Ανήκω σε αυτούς που έχουν γελάσει με την καρδιά τους με τις όλο ζωή και τρέλα χορευτικές κινήσεις του Τάσου σε πανηγύρι, σε αυτούς που δεν του είπαν ποτέ "καλημέρα" και σίγουρα σε όσους τον αγνοούσαν σχεδόν σαν αόρατο. Και αυτή είναι μια ομολογία με επίγνωση πως μια ακριβώς αντίθετη στάση δε θα ήταν ιδιαίτερα ρεαλιστική. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αν οφείλεται κάτι, είναι σεβασμός. Ας παραδεχτούμε ότι ήταν ένας περιθωριοποιημένος άνθρωπος κι ας τον αφήσουμε ήσυχο, απείραχτο, χωρίς ανακόλουθες υπερβολικές εκδηλώσεις.
Μέσα σ' αυτές τις σκέψεις, ευχαριστιέμαι βαθιά την ειλικρίνεια ενός σχολίου : "παραμονές των Χριστουγέννων στην παραλία της Νεάπολης... Είχαμε βγει με τα παιδιά του νηπιαγωγείου
και τις δασκάλες για να πούνε τα κάλαντα , μέρες γιορτινές , χαρούμενες
παιδικές φωνές... Στο Ηρώο σταματήσαμε για λίγο και εκεί μας πλησίασε ο
Τάσος , κάτι ψέλλισε ,κάτι ψεύδισε, δεν πολυκαταλάβαμε , μπορεί και να
μη...δώσαμε και πολλή σημασία και απομακρύνθηκε για να επιστρέψει
ύστερα από λίγο κρατώντας μια χούφτα σοκολάτες που τις μοίρασε στα
παιδιά ....".
Αυτό, ναι, του αρμόζει.
Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του.
